Quote of the Day

“Success is getting what you want, happiness is wanting what you get” ― W. P. Kinsella

Tuesday, August 2, 2022

Sneak Peek of Tagu-taguan ng Feelings by Tamara Cee






“Kung aagawin ba kita sa kanya, magpapaagaw ka ba?”


EXCERPT:

UY, tumayo ka nga nga diyan. Alas-nuebe na, hindi ka pa ba uuwi?” 

Walang tugon mula kay Liv, sa halip ay nilakasan pa ang volume ng TV. “May magandang horror movie ngayon sa cable, panoorin natin.”

“Sa weekend na lang, puwede? Inaantok na ako,” sagot ni Manolo na tila ba hinang-hina. Naupo ito sa kama at dahan-dahang inihiga ang katawan sa tabi niya. 

“May meeting ako sa weekend. Sige na, please?” Pero wala naman talaga. Ayaw lang niyang manatili sa bahay nila nang mga oras na iyon dahil naglilitanya na naman ang kanyang ina tungkol sa pagiging NBSB niya. Kung ‘yung ibang mga nanay ay namomroblema sa mga anak na babae na maagang nakikipagrelasyon, kabaligtaran ang nanay niya. Minsan tuloy, pakiramdam niya ay napakatanda na niya – o sige na, sa edad niyang beinte-singko na ni minsan ay hindi pa nagkakaroon ng nobyo ay masasabi nga sigurong matanda na. Maayos naman ang trabaho niya at wala naman siyang bisyo - hindi naman siya umiinom, hindi naninigarilyo, at lalong hindi rin naman nagda-drugs. Wala siyang kahit na anong bisyo - ah, oo nga pala, mayroon siyang isang bisyo – si Manolo, na hirap na hirap siyang tanggalin sa kanyang sistema.

Kung tutuusin, napaka-huwaran niyang anak kaya hindi niya maintindihan kung bakit pinagdidiskitahan ng nanay niya ang kanyang love life. Kung p’wede lang niyang sabihin na napakamanhid kasi nitong kasama niya ngayon kaya hanggang ngayon ay NBSB pa rin siya, ay matagal na niyang ginawa.

“Uy Liv, inaantok na nga ako, umuwi ka na.”

“Ang KJ mo talaga, kahit kailan!” Naupo siya at itinulak si Manolo sa kama, na muntik na nitong ikahulog doon. “Noong nagsabog ang Diyos ng ka-KJ-yan, pinakyaw mo lahat!”

“At noong nagsabog ang Diyos ng kakulitan, sinalo mo ng batya!” sagot naman nito.

“Wow, ako pa talaga ang makulit? Sino kaya ang kahit madaling-araw ay tumatawag sa telepono dahil ‘trip’ lang?”

“Noon ‘yon. Nagbago na ‘ko, Liv.”

Friday, July 22, 2022

The Wailing: A Horror Masterpiece

They were startled and frightened, thinking they saw a ghost. He said to them, “Why are you troubled, and why do doubts rise in your minds? Look at my hands and my feet. It is I myself! Touch me and see; a ghost does not have flesh and bones, as you see I have.” - Luke 24:37-39

A 2016 Korean horror, The Wailing opens with this Bible passage, which instantly gives us some kind of an unsettling feel. Easily one of my favorite Asian horrors, The Wailing didn’t just scare the hell out of me. It made me reassess my faith.

Siguro, kaya masyadong effective ang Asian horrors sa atin ay dahil madalas sa hindi, umiikot ang kuwento sa pamilya. You won’t just get affected by the jump scares, the gore and such but you will also be invested in the relationships and the dynamics of a close-knit family. And being Filipinos, we relate too much to this.

The movie revolves around the four main characters - Jong-Goo, isang pulis na magiging masyadong ‘involved’ sa mga insidente ng pagpatay sa kanilang bayan, si Hyo-jin, ang anak ni Jong-Goo na magiging biktima rin ng possession, The Jap or The Stranger, ang dayong Hapon na siyang itinuturong dahilan ng mga nangyayaring kababalaghan sa kanilang bayan, at ang isa pang importanteng karakter - isang misteryosang babae na makikita sa simula na may mahalagang papel sa kabuuan ng pelikula.

Wednesday, July 20, 2022

Sneak Peek of Tasha's Blog Post #934: Pagsintang-pururot Revisited



“Ikaw ang babaeng gusto kong maging girlfriend noon pa, Tasha. At hindi ko alam kung bakit hindi mo ‘yon maramdaman. Have I already lost my charm with women? Because with you, I can’t seem to make anything right.”


EXCERPT:

ISANG araw bago ang Valentine’s, nakatanggap siya ng tawag at text message mula sa road manager ni Red, para sabihin na susunduin siya ng isang limo sa kanyang apartment, eksaktong alas nuebe ng gabi. 

Limousine. Kahit kailan ay hindi pa siya nakakasakay sa isang limousine. Ano nga ba ang bumabalot na misteryo sa pag-imbita ng isang Red Esquivel sa isang tulad niya na isang hamak na blogger lamang? Oo nga’t popular rin siya – pero sa social media lamang at hindi siya kailanman magiging ka-lebel ni Red. At sa tingin niya ay hindi rin naman siya ganoong kagandahan para pag-aksayahan ng panahon at sunduin pa ng limousine.

Tasha never considered herself as a head-turner - she’s as simple as any girl could get. Hindi siya katangkaran, hindi rin naman kaputian. Noon ay tampulan siya ng tukso dahil sa singkit niyang mga mata, na kinaiinggitan na ngayon ng karamihan dahil na rin sa pagka-uso ng Kpop at mga Koreanobela.

Siya ang tipo ng babae’ng tipikal na makikita sa harap ng laptop – nakasalamin, naka-pusod ang buhok, walang lipstick, walang make up. Nerdy, geeky. At kahit eksperto siya pagdating sa fashion dahil na rin sa trabaho, wala siyang hilig sa kung ano ang usong pananamit o itsura at wala siyang pakialam sa sinasabi ng ibang tao na mukha siyang manang o kaya ay masungit na librarian.

Marami na ang nagsabi sa kanya na kaunting make-up lang, kaunting ayos lang, papasa na siyang pang-cover ng men’s magazine. Because yeah, she’s got the body pero madalas naman niya iyong itinatago sa pamamagitan ng pagsusuot ng maluwag at mahabang damit, na hindi naman talaga nakakatulong. There were a lot of times when she hated her body because she couldn’t wear fitted shirts or tanktops or shorts or skirts without looking too provocative.

Tasha is not comfortable every time somebody calls her gorgeous. She’d rather be adored by her simplicity, wit and her infectious smile. Tasha is far from being called a ‘Diyosa’ but her charm got her the nickname ‘Chinita Sweetheart’, especially in different social media. 

Paano na lamang kapag pinagtabi sila ni Red Esquivel? Hindi kaya siya magmukhang personal assistant nito? Kaya ang payo ni Jene, mag-effort naman raw siya kahit kaunti, bumili ng bagong damit at magpa-parlor. It was too much of a hassle, but just for this time, for the sake of her job, she’ll try to come out of her comfort zone.

Isang light yellow floral summer dress ang napili niyang isuot at dahil sa natural na maganda ang mahaba niyang buhok, the stylist just made a texture that’s a bit undone, making her overall look more alluring. Kahit siya ay medyo nagulat nang makita ang sarili sa salamin. Jene’s right – with a bit of effort, she could look gorgeous and decent at the same time.

And then, the time has come. Eksaktong alas nuebe ng gabi nang may humintong kulay puting limousine sa harap ng kanyang apartment.

Wala siyang ibang kasama sa sasakyan kundi ang driver. Pagkasakay na pagkasakay niya sa limousine ay naamoy agad niya ang lavender na pabango sa loob. Kulay krema ang car seats na gawa sa authentic leather, may mga wine glasses, personal refrigerator at isang bote ng red wine na nakalagay sa ice bucket. 

It was a half-hour drive. Nagulat pa siya nang biglang bumukas ang pinto ng sasakyan at may isang naka-barong na malaking lalaki ang sumundo sa kanya. Maraming tao sa labas ng establisyimentong iyon, maraming ilaw at maraming reporters na may mga dalang camera. Hindi niya inaasahan na ganoong eksena ang madaratnan dahil ang alam niya ay isang simple’ng dinner lamang ang magaganap sa gabi’ng iyon.

May dalawa pang malalaking lalaki’ng nakabarong ang lumapit sa kanila na agad siyang pinalibutan habang papasok ng building. Parehong may dalang radyo ang mga ito, at ang isa ay may kausap sa kabilang linya. Sumakay siya ng elevator na kasama pa rin ang tatlong lalaki, hanggang sa huminto iyon at bumukas sa rooftop. 

Napakadilim roon at wala siyang maaninag kundi ang mga maliliit na ilaw na iba-iba ang kulay. Laser lights, disco lights, string lights, at lahat na yata ng klase ng ilaw. Halos magsiksikan ang mga tao sa dance floor habang ang iba ay nakapalibot sa mahabang bar sa kanang bahagi ng lugar. Bukod sa napakadilim, ay napakaingay rin roon at napakausok. Malakas ang tugtog na hindi niya alam kung ano, at sinabayan pa iyon ng mga sigawan at hiyawan ng mga tao.

Inalalayan siya ng kasama niyang security sa siko at iginiya papunta sa kaliwang dulong bahagi ng lugar at nakahinga siya ng maluwag nang sa wakas ay nakalanghap siya ng sariwang hangin.

“Boss Red, narito na po si Miss Tasha,” sabi ng sumundo sa kanya sa limousine kanina. Pilit niyang inaninag ang lalaki’ng nakatalikod sa kanila na nakatingin sa napakagandang skyline. Ilang saglit pa bago ito humarap sa kanila at itinaas ang kanang kamay bilang senyales na pinapaalis na nito ang mga lalaki’ng iyon.

Tuesday, July 19, 2022

Location, Location, Location


Aside from powerful characters, isa sa mga dapat bigyang pansin sa pagsusulat ng nobela ay ang lokasyon. Dapat sa umpisa pa lang, madala mo na ang mga readers mo sa mundo mo. Dapat, chapter 1 pa lang, maramdaman na nila na parang nando'n sila mismo sa lugar ng pinangyarihan, mapa-coffee shop man 'yan o gubat o kahit sa ibang planeta pa.

You have one goal - to convince your readers that they are actually 'there', with your characters. Therefore, you need vivid desriptions of the place, things, weather, etc. 

Mahirap? Oo naman. Sobra. 

Saturday, July 16, 2022

So, What's Wrong with Pinoy Teleseryes Nga Ba?


Huwag daw ikumpara ang mga Pinoy teleserye at movies sa mga movies at series from Korea at US kasi magkaiba raw ang kalakaran. Like maliit ang budget dito sa atin, walang creative freedom ang mga writers at ura-urada ang pagsusulat ng kuwento at script kaya madalas, hindi maganda ang kinalalabasan. May sinasabi pa sila na walang kasupo-suporta ang mga Pinoy at walang pagmamahal sa sariling atin samantalang may mali naman talaga at may rason kung bakit mababa na ang kalidad ang mga pelikula at serye dito sa atin. Ang tanong, bakit hindi nila gawan ng paraan?

So, what's wrong with Pinoy teleseryes nga ba?

1. May mali sa characterization. Tipong mahirap ang bida, purong Pinoy naman ang mga magulang pero parang si Casper na sa sobrang puti and her kilays are always on fleek with matching eyeshadow, blush on and lipstick kahit natutulog. Taga-slums pero slang, mga bes. Ganda, kapogian at kasikatan lang talaga ang meron sa mga nagbibida sa mga serye, wala nang pakialamanan sa talent. 

2. Kilig without really the kilig factor. Uyam is the word. O sadyang thunders na ako kaya hindi ako maka-relate sa mga bagets? Ah ewan pero hindi nakakakilig 'yung mga batang parang elementary pa lang, may love team nang nagaganap. Pag-aralin n'yo muna ang mga bata, bago palandiin. 

Friday, July 15, 2022

The Medium is a Possession Movie You Don’t Want to Miss

WARNING: 
This movie is rated 18 due to sensitive theme and scenes.
May mga eksena na obscene and  gruesome so better be ready.


Disturbing. This is probably the most accurate word to describe the movie The Medium. It is a Thai-Korean horror movie that will stay with you for quite some time. It’s not for the faint of heart, let me tell you. If you can’t deal with gore and sensitive subject matter, better think twice before watching.

I have high expectations about The Medium upon knowing that it was also by those responsible for the successful Korean horror movie The Wailing and the Thai horror Shutter. And it did meet my expectations. The Medium is definitely one of those exorcism movies that you don’t want to miss. If you are a fan of Asian horrors, you are in for a treat.

Thursday, July 14, 2022

Sneak Peek of Ang Boyfriend Kong Hindi by Tamara Cee



 

"Alam ko na magiging mahirap para sa iyo na makita at makasama ako nang hindi siya naaalala pero Meg, gagawin ko lahat para iparamdam sa iyo na ako ito, si Nick, na iba ako kay Neil. Bibigyan kita ng mga bagong alaala, mga magagandang alaala na tatabon sa mga alaala mo sa kanya."

 





CHAPTER 1

YES, honey, I understand.”

Inihinto ni Meg ang kanyang lumang puting Beetle doon sa tabi ng kahabaan ng highway. Nakalagay ang headset niya sa tainga, kausap si Neil, na dapat ay kasama niya ngayon pauwing Batangas.

“I’m really sorry. Alam mo namang matagal ko na itong hinihintay, diba?”

“I know.” Tumangu-tango si Meg kahit hindi nakikita ng kausap. Nagsisimula nang uminit ang ulo hindi lang dahil sa sobrang traffic at sa init ng araw.

“Hindi ka galit?”

“Sabi ko naman sa iyo, okay lang.”

They have been planning on this trip for almost a month and now, he had to be in Singapore for that annual design conference at ito ang ipinadala ng kumpanya nito bilang executive engineer. Alam ni Meg na matagal na iyong hinihintay ng kasintahan, and it would probably lead to his anticipated promotion, as assistant to the president. Wala naman siyang puwedeng ibang isagot doon kundi okay lang.

“Honey, what if humabol ako sa kasal ng pinsan mo? I think I could manage if I make some adjustments.” muli niyang narinig sa kabilang linya.

“No, you don’t have to do that, Neil. That’s important to you.” Lalaine’s wedding is in three days and there is no way he could be there, she’s sure about that. 

“Honey, you know you are more important than anything else in the world for me.”

Hindi alam ni Meg kung kikiligin o maiinis dahil sa narinig. Neil always knows the right things to say. He’s sweet, understanding and adorable - he’s just perfect. And sometimes, he’s just too much.

“Sige na, baka ma-late ka sa flight mo.”

“Drive safely. And I’ll call you every now and then. Mag-iingat ka doon at huwag kang lalabas ng bahay nang nag-iisa.”

“Okay,” sagot niya sabay pihit ng susi ng sasakyan.

“I miss you already.”

“Yeah, ‘miss you too.”

“I love you.”

Maraming beses nang nakapangako si Neil na sasama sa kanya sa Batangas para makilala ang kanyang ina pero maraming beses na rin itong hindi natuloy. Dahil sa trabaho, sa mga conference at mga hindi inaasahang pangyayari, katulad ngayon. Maraming beses na rin niya itong pinagtakpan sa nanay niya, at ngayon ay nag-iisip na naman siya ng magandang dahilan sa hindi nito pagdating.

It has been almost a year…and it has been the best for Meg. At 26, na-promote siya bilang head ng kanilang accounting department at nakilala niya si Neil sa isang beach party na pinuntahan niya noon kasama ang kanyang mga kaibigan. Kinailangan pa siyang pilitin ng mga ito na dumalo sa kasiyahang iyon dahil nang mga panahong iyon ay gusto lang niyang maglagi sa bahay nang buong maghapon at magdamag. She was in the ‘mending a broken heart process’, and she didn’t want to go out, didn’t want to see other people, or even see herself in the mirror. Kung hindi niya siguro nakilala si Neil nang gabing iyon at hindi siya nito nasagip sa pagkalunod, it’s either she’d end up dead, or be a man-hater all her life, seducing every single male species on earth and tearing them up into million pieces.

Wednesday, July 13, 2022

A Shortcut ‘Trip to Quiapo’

image from GoodReads
Trip to Quiapo by Ricky Lee 

I first published this as a note, April 18, 2016 and I just want to share it again.

Watching Ricky Lee on Inside the Cinema Circle was like actually being in one of his writing workshops (one of my lifelong dreams). So while watching, I took down notes to inspire ‘the writer’ in me. Just want to share his wisdom for those who are dreaming of becoming a writer like me. 

PS: This is just a gist of everything. 

1. The best writing happens when you are on the edge.

2. May mga bubog sa atin na nagsara at hindi nagsasara at doon tayo nakapagsusulat, doon tayo humuhugot.

3. For writers, do not be complacent. Never think na ‘ah, nakuha ko na ang formula, ayos na’. I think, you should never know the formula until the day you die.

4. Buksan mo ang sarili mo, para mabuksan ang mundo, ang material, para mabuksan ang audience.

Monday, July 11, 2022

Will The Incantation Movie Curse You?

 

I love writing romance but I love watching horror. And this weekend, I made a pretty good decision to watch Incantation on Netflix. It’s a 2022 Taiwanese found-footage horror movie which tackles rituals, curse, sacrifice and mother’s love. Medyo mahaba ang movie, almost two hours but it’s worth it. Just make sure na may kasama kayong manood o matatag ang puso ninyo dahil sa mga jump scares. 

Bukod sa atake sa movie at sa mga nakakatakot na eksena, nagustuhan ko rin ‘yung mismong story. Hindi siya ‘yung usual horror flick na gugulatin ka lang o maraming gore o ‘torture porn’ na tinatawag. May laman ‘yung story, may puso. 

Sunday, July 10, 2022

(Bad) Trip to Banaue

KUNG balak mong bumisita sa napakagandang bulubundukin ng Banaue, isang bus lang mula Maynila, siyam na oras. Simple’ng-simple. Kung matino kang nilalang, gano’n ang gagawin mo. Pero kung ikaw ay tulad kong medyo wala sa katinuan, maaari mong subukan ang ginawa kong paglalakbay. Mas exciting.

Kumuha ako ng 4pm trip patungong Baguio. Anim na oras. Victory Liner. Maganda ang bus. Mababait ang driver at kundoktor. Cute pa ang nakatabi ko. Sobra akong excited. S’yempre pa, first time ito. At first time rin na biyahe ko’ng mag-isa. In-estima ko, anim na oras- alas diyes, nasa Baguio na ‘ko. Ilang oras kaya mula Baguio hanggang Banaue?

Ang biyahe kong ‘yon, biglaan. Wala na ‘kong oras para mag-isip at mag-research kuing paano nga ba ang papuntang Banaue. At medyo may ka-engotan din, akala ko, tipong mula Angono hanggang Taytay lang ang distansya mula Baguio sa Banaue. 

Habang sakay ng malamig na bus, ninamnam ko ang tanawin sa binatana. Ang saya ko pa nung pagbaba ko ng bus- nilanghap ko ang malamig na simoy ng hangin. Masigla akong sumakay ng taxi-

“Manong, sa terminal po ng bus pa- Banaue?"

Ngumiti lang si Manong driver. Sabi n’ya, “Pupunta ka ng Banaue ng ganitong oras? Sa’n ka ba galing?”

“Sa Maynila po,” sabi ko.

“Diba, may deretsong b’yahe pa- Banaue do’n? Dapat ‘yun na lang ang sinakyan mo.”

Di ko lang masabi, engot po kasi ako.

Friday, July 8, 2022

Tamara Cee under Precious Hearts Romances

Noon, sabi ko sa sarili ko, isang manuscript lang ang ma-publish ko, okay na. Pero iba pala talaga 'yung 'high' kapag nakita mo 'yung sarili mong libro na naka-display sa shelves ng bookstores. And it's the same high I feel whenever I read comments about my novels especially when readers send me messages of appreciation. And that's why I'm still writing despite the difficulties. 



It was December 2014 when my first novel entitled Ang Boyfriend Kong Hindi was published by one of the most popular publishing companies in the Philippines, Precious Hearts Romances. Unang subok magpasa sa isang malaking pubhouse kaya iba ang feeling na mabigyan ng pagkakataon ang isang hindi kilalang manunulat tulad ko na makapasok sa PHR.

Thursday, July 7, 2022

For the Love of Agnes (Chapter 3)

OH my gosh. Choosy ka pa, bessy? That Amiel guy is the hottest I have ever seen in my entire existence, no exaggeration! Tapos, sasabihin mo lang na you’ll think about it kung ibo-boyfriend mo o hindi? Naku naku, Agnes! Gusto mo bang i-untog ko ang ulo mo sa pader para matauhan ka? 2090 na ngayon, baka nakakalimutan mo. Aba, isasabuhay mo ba talaga ‘yang Maria Clara peg mo?”

Kumunot ang noo niya dahil wala siyang ideya kung sino ang Maria Clara na sinasabi nito.

“Oh, I forgot. Hindi mo nga pala kilala si Maria Clara. Well, ‘lemme give you a quick Philippine history lesson. Si Maria Clara ang heroine ni Dr. Jose Rizal sa nobela niya na Noli Me Tangere noong 1887. Si girl lang naman ang epitome ng isang dalagang Pilipina noon - mahinhin, conservative, mayumi, submissive, hindi makabasag-pinggan. Parang inaasta mo, ngayon.”

Umiling siya at nagsalin ng wine sa kanyang baso. Kung hindi lamang siya pinilit ni Eve na pumunta sa bar na iyon pagkatapos ng trabaho. Pero marami na siyang utang na pangako sa kaibigan na hindi niya natutupad kaya iyon lamang ang pagkakataon para mabayaran niya ang lahat ng iyon. 

The bar was one of the newest in the city where the old meets the new. Neon lights mixed with the Japanese inspired interiors complete its aesthetic appeal. It’s already her favorite hangout place to date, she’s got to admit and if not for Eve’s connections, she wouldn’t be able to discover it.

Bukod sa malawak na dance floor ay mayroon din itong high-tech bar kung saan p’wedeng um-order sa isang robotic bartender na bukod sa mukhang totoong tao ay kaya ring makipag-usap na parang tao. Sabi nga ni Eve, it’s going to be the future - machines and artificial intelligence. Dahil ngayon, hindi lang doon sa Futurum mayroong AI employees kundi maging sa mga bangko, malls at ospital.

Artificial intelligence at workplace isn’t new. It has been around for almost a century but the emergence of the most advanced human-like AI robots had just started for about two decades ago.

Popular Posts